Kiedy można zaskarżyć wysokość podatku od nieruchomości?

W jaki sposób inwestor może interweniować, jeśli nie zgadza się z ustaloną przez gminę wysokością podatku od nieruchomości? Jakie kroki można podjąć, aby zaskarżyć uchwałę rady gminy (miasta) lub odwołać się od otrzymanej decyzji?

Podstawy prawne opodatkowania nieruchomości

Podatek od nieruchomości jest regulowany ustawą z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Według jej przepisów, opodatkowaniu podlegają:

• Grunty,
• Budynki lub ich części,
• Budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Obowiązek uiszczenia podatku dotyczy osób fizycznych, osób prawnych, jednostek organizacyjnych (w tym spółek nieposiadających osobowości prawnej), które są właścicielami, posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych oraz użytkownikami wieczystymi gruntów – informuje Robert Tomaszewski z portalu www.grunttozysk.pl.

Podstawy opodatkowania

Podstawą opodatkowania podatkiem od nieruchomości jest:

• Dla gruntów: ich powierzchnia,
• Dla budynków (lub ich części): ich powierzchnia użytkowa,
• Dla budowli: wartość określona w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych – ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego.

Wysokość stawek podatku

Rada gminy ustala wysokość stawek podatku od nieruchomości w formie uchwały, z uwzględnieniem maksymalnych stawek określonych przez Ministra Finansów. Stawki te nie mogą przekroczyć wartości określonych w obowiązującym obwieszczeniu Ministra Finansów. Dla przykładu, maksymalne stawki podatku na 2017 rok wynosiły:

• 0,89 zł za 1 m² powierzchni gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej,
• 4,54 zł za 1 ha powierzchni gruntów pod jeziorami i zbiornikami wodnymi,
• 0,47 zł za 1 m² powierzchni gruntów pozostałych, w tym zajętych na działalność pożytku publicznego,
• 2,98 zł za 1 m² powierzchni gruntów niezabudowanych objętych obszarem rewitalizacji.

Maksymalne stawki dla budynków lub ich części wynosiły:

• 0,75 zł za 1 m² powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych,
• 22,66 zł za 1 m² powierzchni użytkowej budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej,
• 10,59 zł za 1 m² powierzchni użytkowej budynków zajętych na działalność obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym,
• 4,61 zł za 1 m² powierzchni użytkowej budynków związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych,
• 7,62 zł za 1 m² powierzchni użytkowej budynków zajętych na działalność pożytku publicznego.

Możliwość zaskarżenia uchwały lub decyzji

Jeżeli podatnik nie zgadza się z wysokością ustalonego podatku, ma prawo do interwencji. Może zaskarżyć uchwałę rady gminy (lub rady miasta) lub odwołać się od decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. Odwołanie takie należy złożyć zgodnie z przepisami ordynacji podatkowej, za pośrednictwem prezydenta miasta, burmistrza lub wójta, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 14 dni od doręczenia decyzji.

Określanie stawek podatku przez radę gminy

Jak wspomniano wcześniej, rada gminy ustala wysokość stawek podatków i opłat lokalnych dla nieruchomości na terenie swojej administracji, bazując na maksymalnych stawkach określonych przez Ministra Finansów. Podatek od nieruchomości dla osób fizycznych jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminach: do 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego – przypomina Robert Tomaszewski z portalu www.grunttozysk.pl. Zgodnie z art. 11a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jeśli kwota podatku nie przekracza 100 zł, podatek jest płatny jednorazowo w terminie pierwszej raty, czyli do 15 marca danego roku. Ponadto, jeśli zobowiązanie podatkowe na dany rok jest niższe niż najniższe koszty doręczenia przesyłki poleconej za potwierdzeniem odbioru przez operatora wyznaczonego, postępowanie podatkowe nie jest wszczynane, a już wszczęte postępowanie zostaje umorzone.

Zróżnicowanie stawek podatku

Rada gminy ma prawo różnicować wysokość stawek podatku od nieruchomości, uwzględniając lokalizację, rodzaj prowadzonej działalności, rodzaj zabudowy, przeznaczenie lub sposób wykorzystywania gruntu – wylicza Robert Tomaszewski z portalu www.grunttozysk.pl. Stawki dla budynków mogą również być różnicowane w zależności od ich stanu technicznego lub wieku.

Co zrobić, jeśli nie zgadzasz się z wysokością podatku?

Jeśli podatnik nie zgadza się z wysokością ustalonego podatku od nieruchomości, ma prawo do interwencji. Jakie kroki może podjąć?

1. Zaskarżenie uchwały rady gminy. Podatnik może zaskarżyć uchwałę rady gminy (lub rady miasta) do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga powinna być wniesiona w terminie 30 dni od dnia jej opublikowania.
2. Odwołanie od decyzji administracyjnej. Podatnik ma prawo odwołać się od decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. Odwołanie takie składa się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem prezydenta miasta, burmistrza lub wójta w terminie 14 dni od doręczenia decyzji.

Podstawa do odwołania

Działania mające na celu podważenie wysokości podatku przyniosą zamierzone rezultaty tylko wtedy, gdy uchwała, decyzja lub postępowanie będą obarczone wadami. Oznacza to, że podstawą do odwołania mogą być:

• Błędy proceduralne w trakcie uchwalania stawek podatku.
• Niezgodność uchwały z obowiązującymi przepisami prawa.
• Błędy w obliczeniach wysokości podatku.

W kolejnej części poradnika omówimy, na czym polega wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Kto i w jakich okolicznościach może zaskarżyć uchwałę rady gminy w sprawie wysokości stawek podatków i opłat lokalnych dla nieruchomości? Dowiemy się również, jakie są procedury i terminy związane z takimi działaniami, aby skutecznie dochodzić swoich praw.